ኣብ ፋሽን ኣእምሮ ዘመናውያን ነበርቲ ከተማ፡ ትርኢትን ብርሃንን ህርመት ዘለዎ ውህደት እዩ። ግቡእ ኣወዳድባ ጽዓት ብርሃንን ህንጸት ተፈጥሮኣዊ ከባብያዊ ቦታን፡ ኣጠቓቕማ ምሕባእን ምግላጽን፡ ምዕፋንን ምዕባይን፡ መንፈስ ባህላዊ ምብራቓዊ ስልጣነ ምሉእ ብምሉእ ዘንጸባርቕ፡ ዲያለክቲካዊ ዝምድና ሰብኣዊ ሃዋህው ዝደግም፡ ቦታዊ ፍልልይ ዝውስኽ፡ ምስ ነፍሲ ወከፍ ስጉምቲ ዝቕየር ናይ ለይቲ ትርኢት ውጽኢት ይፈጥር።
ሳይንሳዊ ትርኢትን ብርሃንን ትንተናን ምርዳእን ይሓትት፤ ብርሃን መሬት ምድናቕን ጣዕምን ይሓትት፤ ከምኡ’ውን ስነ-ጥበብ ዓሚቝ ኣተሓሳስባን ርድኢትን ይሓትት። ስነ-ጥበብ ብርሃን መልክዓ ምድሪ ህይወት ንምፍጣር ኣብ ብርሃንን ብርሃንን ክምርኮስ ኣለዎ። መብራህቲ መልክዕ ከባቢ ክቕይር ይኽእል እዩ፤ ስነ-ጥበባዊ መብራህትን ሕብርታትን ዳይናሚካውን ስቴቲካውን መልክዓ-ምድሪ ብርሃን፡ ድምጽን ሕብርን ይፈጥሩ፣ እዚ ድማ ነቲ ንእሽቶ ምግባር፣ ቅርጻ ቅርጺን ፋሽን-ፊኬሽንን ናይ መልክዓ ምድሪ ጀርዲን መብራህቲ ዝያዳ የጉልሕ፣ ነቲ ተፈጥሮኣዊ ከባቢ የስልሞ።
